Leven met Crohn | Een vervelend staartje – ik was ziek

leven met crohn

Dat was even schrikken de afgelopen weken! Ik was de afgelopen weken niet lekker en even leek het erop dat ik misschien toch weer last zou hebben van de ziekte van Crohn. Maar wat was er allemaal aan de hand en hoe gaat het nu?

Zo’n 3 weken geleden op een vrijdag aten we zelfgemaakte hamburgers, zoals we wel vaker eten. Echter vielen de tex mex kruiden die we hadden gebruikt nu niet goed en kreeg ik last van krampen. Eerst dacht ik nog dat het niet helemaal goed gevallen was. Maar…

Buikgriep, allergie, voedselvergiftiging of crohn?


Ik had echt behoorlijk buikpijn en besloot om naar bed te gaan in de hoop dat het weg zou gaan. Rond half 1 in de nacht werd ik wakker met nog veel ergere buikpijn, ik had niet echt geslapen daarvoor maar bleef steeds draaien omdat het niet goed voelde. Van ellende maar naar beneden gegaan en toen moest ik overgeven, iets wat ik jaren niet meer had gedaan. Dit luchtte gelukkig wel op en ondanks dat de buikpijn er nog wel was, zakte het wel af. Ik bleef beneden op de bank liggen en viel uiteindelijk weer in slaap. Maar ik voelde me niet lekker de dag erna en op een rijst wafel na at ik amper iets.

Had ik buikgriep, een allergie, voedselvergiftiging of was het de Crohn? De zondag ging het iets beter en at ik weer een beetje normale dingen, maar wel maag besparend. Mijn buik voelde nog wel gevoelig maar ik voelde me langzaam aan wel beter. Dus maandag avond besloot ik een paar hapjes mee te eten van de curry madras en ook dit viel weer niet goed. Precies hetzelfde patroon herhaalde zich als in de avond van vrijdag op zaterdag. Dus ik volgde die week die volgende een streng maag besparend dieet. Ik at mijn hoofdmaaltijd tussen de middag en zorgde ervoor dat mijn maag in de avond zo min mogelijk belast werd.
broek van lidl

Nog een vervelend staartje?

Dit ging eigenlijk erg goed, het maag besparend dieet zorgde ervoor dat ik weer het vertrouwen in eten terug kreeg. Elke dag probeerde ik iets extra’s te eten om te kijken of ik daarop reageerde. Tot het weer vrijdag was en ik dacht dat ik wel rijst met een sateetje mee kon eten. Slechte beslissing want hiervan werd ik echt doodziek. Na een paar happen kreeg ik al buikpijn dus stopte ik ook gelijk met eten. De buikpijn viel nog redelijk mee alleen ik was zo onwijs misselijk. Ik wilde kostte wat het kost proberen te slapen in de hoop dat het weg zou trekken. Ging al redelijk vroeg naar bed, maar rond half 1 (ja weer om half 1!) werd ik wakker met onwijze buikpijn en vlagen van misselijkheid. Ik slaap op zolder dus probeerde zachtjes naar beneden te gaan en onderweg maakte ik mijn moeder nog wakker omdat ik het niet vertrouwde. Het liedje speelde zich opnieuw af, alleen heb ik nu van iets over half 1 tot half 2 in de middag om de 5 moeten overgeven. Ik hield zelfs geen vocht binnen en we besloten om die middag de huisartsenpost te bellen.

Aan de telefoon legde ik uit wat er precies aan de hand was en dat ik dus ook de ziekte van Crohn heb. Ze stelde me deels gerust en zei dat het aan het eten had gelegen en dat het op de een of andere manier toch eruit moet. Op advies van het ziekenhuis nam ik een paar slokjes AA drink om te zorgen voor vocht en bepaalde zouten. Dit ging gelukkig goed en het spugen stopte. Maar ik was zo slap en ziek dat ik steeds weg viel en deels sliep.

Naar de huisarts

Na een weekend op de bank doorgebracht te hebben en niet meer dan 2 rijst wafels naar binnen kreeg besloten we om maandag naar de huisarts te gaan. Ik wilde een allergie test want blijkbaar kon ik ergens niet tegen en wilde dit niet nog eens mee maken. Bij het bloedprikken bleek ik een ontstekingswaarde van 84 te hebben wat een redelijke ontsteking zou zijn. Echter kreeg ik een antibiotica voorgeschreven en was het de crohn volgens de huisarts. Ik had immers ook een zwelling in mijn rechterbuik. Niet objectief naar iets kijken noem ik het maar..
Ik ging aan een 5 daagse zware antibiotica in de hoop dat het beter zou gaan. De maandag erop moest ik weer terug komen om te kijken hoe het zou gaan. Gelukkig ging het steeds beter en at ik ook weer veel dingen die ik ervoor ook at. Op 9 maart (de controle afspraak) moest ik weer bloedprikken en waren de waarde gezakt naar 26 wat in mijn geval zeer acceptabel is. Echter had ik nog steeds een lichte zwelling in mijn buik. Gelukkig wel veel minder dan de week ervoor maar nog wel iets om in de gaten te houden. Voor nu besloot ik om niet weer naar het ziekenhuis te willen en zou ik als mijn situatie weer veranderd gelijk contact op nemen.

Duimen jullie mee dat het vanaf nu beter gaat?

Hoe gaat het met jou?

About the author
25jaar, geboren in rijssen, en afgestudeerd als Medisch secretaresse en gespecialiseerd pedagogisch medewerker niveau 4. En al 5 jaar actief als blogger.

1 comments on “Leven met Crohn | Een vervelend staartje – ik was ziek

  1. Thank you for sharing!.. hope all is well with you and your family, friends, etc, each and every day is filled with love and happiness and life is all that you wish for it to be!.. 🙂

    Until we meet again..
    May flowers always line your path
    and sunshine light your way,
    May songbirds serenade your
    every step along the way,
    May a rainbow run beside you
    in a sky that’s always blue,
    And may happiness fill your heart
    each day your whole life through.
    May the sun shine all day long
    Everything go right, nothing go wrong
    May those you love bring love back to you
    And may all the wishes you wish come true
    (Irish Saying)

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: