Bijwerkingen – Waar is de grens?

Wanneer je medicijnen gebruikt, kan het zijn dat je last krijgt van bijwerkingen. Maar wanneer je last krijgt van die bijwerkingen, waar is dan de grens? Wanneer is het verstandig om aan de bel te trekken, het niet langer meer te pikken? Ik zit met zo’n dilemma, en het is geen makkelijke moet ik eerlijk toegeven. Waar is jou grens wat bijwerkingen betreft?

Voor de ziekte van Crohn slik ik sinds een paar dagen (12 augustus), het medicijn mercaptopurine 100mg die er voor moet zorgen dat ik geen nieuwe ontstekingen meer aan maak. Nu was ik op 3 augustus al begonnen met het medicijn, maar moest ik op 8 augustus onmiddellijk stoppen omdat ik ziek werd. Nadat ik dus weer begonnen was, kwamen de bijwerkingen terug. Helaas zijn ze nog steeds niet over, en vraag ik mezelf af wanneer ik stop moet zeggen. Waar heb ik dan last van, vraag je je misschien af. Nou dat vertel ik hieronder.

Bijwerkingen?

Nou goed, vandaag is dus de 12e dag dat ik het medicijn slik (achter elkaar). Mijn huid, voornamelijk op mijn benen, is onwijs gevoelig geworden. Alsof het strak gespannen staat en elk moment kan knappen. Droog is het absoluut niet, maar doet wel onwijs veel pijn, zeker met lopen. Daarbij doet niet alleen mijn huid zeer, maar heb ik ook spierkrampen in mijn benen die het lopen ook niet aangenamer maken. Maar dat vind ik nog niet eens het ergste. De krampen had ik voor het gebruik van het medicijn ook al, enkel mijn gevoelige/pijnlijke huid niet. Daarbij wordt ik elke middag vanaf een uurtje of half 3 ontzettend duizelig, en krijg ik vlagen met misselijkheid gedurende 2uurtjes. Erg vervelend, zeker als je aan het werk bent! Ook dat vind ik nog niet eens het ergste dat wordt veroorzaakt door het medicijn. Het ergste vind ik toch wel dat ik ontzettend haar uitval heb. Mijn volle dikke bos haar is al veranderd in heel dun haar. Vooral bovenop zie je dat het haar heel dun is geworden, en zie je veel meer hoofdhuid. Het ergste eraan vind ik zelf dat anderen het opmerken. Meerdere keren per dag krijg ik te horen dat mijn haar wel heel dun is geworden, of ik iets met mijn haar heb gedaan. Nope, helemaal niets, enkel het medicijn slikken.
zelf gehaakt vestje

Waar is de grens?

Deze 3 punten vind ik echt heel erg vervelend, maar vind het moeilijk om aan te geven bij mijn verpleegkundige en mdl arts. Omdat ik eigenlijk hiervoor nooit bij een arts kwam en al helemaal geen behandeling ergens voor onderging, heb ik dus ook geen idee wat ik wel of niet kan zeggen. Of moet zeggen is eigenlijk beter gezegd. Wel heb ik het bij de apotheek aangegeven, en van hun moet ik het wel echt aangegeven bij de arts. Door de prednison ben ik ook heel veel aangekomen, gelukkig is dat langzaam aan al aan het verdwijnen. En over precies een week ben ik daar ook helemaal vanaf (de pillen dan, het vocht zal nog wel een tijdje duren ben ik bang voor). Wat mijn dilemma misschien nog wel vooral is, is dat ik het medicijn mercaptopurine een jaar lang moet slikken. Als ik nu al zo dun haar krijg in een paar dagen, heb ik dan in december überhaupt nog wel haar? Zal ik altijd duizelig blijven zolang ik die pillen gebruik? En mijn huid zo pijnlijk en gevoelig blijven? Waar is de grens? Wanneer moet je zeggen, tot hier en niet verder? Ik wil echt niet klagen hoor, of zeuren. Helemaal niet, maar vervelend vind ik het wel! Ik zie mijn lichaam veranderen, in iets wat ik niet ken, en waar ik me ook niet prettig bij voel. Ik merk dat ik onzeker wordt, en ook dat vind ik niet leuk.

Waar is de grens? Wanneer zou jij aan de bel trekken? En wat zou jij in mijn situatie doen?

Volg:

1 Reactie

  1. 24 augustus / 11:54

    Dat zijn flinke bijwerkingen, niet fijn… Ik zou dan toch aan de bel trekken bij de arts of er geen alternatief medicijn is. die ook goed werkt natuurlijk.
    Ik heb qua pijnstilling wel eens wat anders voorgeschreven gekregen en ik voelde mij gewoon een zombie. Dus ermee gestopt en weer terug naar mijn oude medicijn.